Boşanmanın birçok farklı nedeni olabilir, ancak genellikle temel olan neden hayatın getirdiği sorun ve sorumluluklara artık birlikte karşılık vermekte yaşanılan sıkıntı ya da yetersizlik duygusudur. Evlilik ikili bir ilişki olarak düşünülüp artılar ve eksiler yazıldığında eksilerin daha fazla olması durumda boşanma kararı eşlerden biri ya da her ikisi tarafından alınır.
Aslında boşanan anne baba değildir, boşanan eşlerdir. Boşanma ile anne babalık rolü değil, eş olma rolü sona erer. Her ne kadar boşanma planlanarak verilen bir karar olsa da her iki tarafı da duygusal olarak etkiler.
Anne‐babanın çocuğun önünde tartışmaları çocuğa nasıl etkiler?
Aile içindeki her türlü gerginlik ve sıkıntı, kaç yaşında olursa olsun çocuk tarafından hissedilir. Bununla birlikte şiddetli anne baba tartışmalarına tanıklık etmek, her çocuk için olumsuz bir deneyimdir. Özellikle eğer ebeveynler çocuğu taraf tutma gibi hiç de uygun olmayan bir duruma sokarlarsa tartışmanın olumsuz etkileri daha da büyür. Anne babanın tartışması çocuk da kaygı, kızgınlık ve güvensizlik duygularının yaşanmasına neden olabilir. Çocuğun bu tip tartışmaların ortasında bırakılmaması önemlidir, ancak bu tartışmalar hiç olmuyormuş gibi davranmak da anlamsızdır, çünkü aile dengesindeki en ufak bir değişiklik çocuk tarafından hissedilir ve temel güven duygusunun sarsılmasına neden olur.
Çocuk önünde gerçekleşen tartışmalarının etkisi o tartışmalarının şiddetiyle ilişkilidir. Eşlerin hem fikir olmadıkları bir konu üzerinde tartışmaları, çocuğa çatışmalarla nasıl baş edildiği konusunda model olabilecekken, çok şiddetli olan, tartışmadan çok kavga olarak değerlendirebileceğimiz, her iki tarafın birbirine sözel, duygusal ve hatta bazen fiziksel olarak zarar verdiği tartışmalar çocuğun kaygı, kızgınlık, çaresizlik ve suçluluk duymasına neden olabilir. Anne baba çocuğun hayatının temelini oluşturur ve bu iki önemli insanın uzlaşmacı olmayan bir şeklide tartışmaları çocuğun gelecek ile ilgili kaygılar yaşamasına neden olabilir, ayrıca taraflardan birine ya da ikisine karşı kızgınlık hissedebilir ve anne babaya karşı hissedilen kızgınlıkla baş etmek çok zordur beraberinde suçluluk duygusunu getirir.
Boşanmaya karar veren aile bireyleri çocuğa bu durumu nasıl anlatmalı?
Boşanma süreci ne kadar planlı olursa olsun taraflar için duygusal olarak zor bir dönemdir. Biten bir evlilik, hayat koşullarının ve rollerinin değişmesi anlamına gelir. Boşanma bir bakıma bir kayıptır (sevilen bir eşin, gelecekle ilgili bir hayal ve planların...). Bu durumda bireylerin yeni ve eski sorumluluklar karşısında baskı altında hissetmeleri normaldir. Boşanan bireylerin depresyon riski taşıdıkları bilinmektedir. Boşanma sürecinde bireylerin yakın çevrelerinden destek almaları önem taşır. Değişen koşulları kabul etmek, uyum sağlamaya çalışmak zor bir süreçtir. Bu dönemdeki belirsizliklerin mümkün olduğunca çabuk halledilmesi
önemlidir. Böylece anne baba değişen yeni hayat koşullarına bir an öne alışmaya başlayabilir. Boşanma ile ilgili hissedilen duygular çocukla paylaşılabilir ancak bu çocuğun üzerinde baskı oluşturacak, diğer tarafı suçlayacak ve çocuğu taraf tutmaya zorlayacak şekilde olmamalıdır. Anne babalar bu dönemde yaşadıkları sıkıntılarla baş etmek için sağlıklı yollar (yeni bir iş, aile desteği, gerekirse profesyonel yardım) bulmalıdırlar. Çocuğun uyumundan önce anne babanın değişen bu yeni duruma uyum sağlaması önemlidir.
Aslında boşanan anne baba değildir, boşanan eşlerdir. Boşanma ile anne babalık rolü değil, eş olma rolü sona erer. Her ne kadar boşanma planlanarak verilen bir karar olsa da her iki tarafı da duygusal olarak etkiler.
Anne‐babanın çocuğun önünde tartışmaları çocuğa nasıl etkiler?
Aile içindeki her türlü gerginlik ve sıkıntı, kaç yaşında olursa olsun çocuk tarafından hissedilir. Bununla birlikte şiddetli anne baba tartışmalarına tanıklık etmek, her çocuk için olumsuz bir deneyimdir. Özellikle eğer ebeveynler çocuğu taraf tutma gibi hiç de uygun olmayan bir duruma sokarlarsa tartışmanın olumsuz etkileri daha da büyür. Anne babanın tartışması çocuk da kaygı, kızgınlık ve güvensizlik duygularının yaşanmasına neden olabilir. Çocuğun bu tip tartışmaların ortasında bırakılmaması önemlidir, ancak bu tartışmalar hiç olmuyormuş gibi davranmak da anlamsızdır, çünkü aile dengesindeki en ufak bir değişiklik çocuk tarafından hissedilir ve temel güven duygusunun sarsılmasına neden olur.
Çocuk önünde gerçekleşen tartışmalarının etkisi o tartışmalarının şiddetiyle ilişkilidir. Eşlerin hem fikir olmadıkları bir konu üzerinde tartışmaları, çocuğa çatışmalarla nasıl baş edildiği konusunda model olabilecekken, çok şiddetli olan, tartışmadan çok kavga olarak değerlendirebileceğimiz, her iki tarafın birbirine sözel, duygusal ve hatta bazen fiziksel olarak zarar verdiği tartışmalar çocuğun kaygı, kızgınlık, çaresizlik ve suçluluk duymasına neden olabilir. Anne baba çocuğun hayatının temelini oluşturur ve bu iki önemli insanın uzlaşmacı olmayan bir şeklide tartışmaları çocuğun gelecek ile ilgili kaygılar yaşamasına neden olabilir, ayrıca taraflardan birine ya da ikisine karşı kızgınlık hissedebilir ve anne babaya karşı hissedilen kızgınlıkla baş etmek çok zordur beraberinde suçluluk duygusunu getirir.
Boşanmaya karar veren aile bireyleri çocuğa bu durumu nasıl anlatmalı?
Boşanma süreci ne kadar planlı olursa olsun taraflar için duygusal olarak zor bir dönemdir. Biten bir evlilik, hayat koşullarının ve rollerinin değişmesi anlamına gelir. Boşanma bir bakıma bir kayıptır (sevilen bir eşin, gelecekle ilgili bir hayal ve planların...). Bu durumda bireylerin yeni ve eski sorumluluklar karşısında baskı altında hissetmeleri normaldir. Boşanan bireylerin depresyon riski taşıdıkları bilinmektedir. Boşanma sürecinde bireylerin yakın çevrelerinden destek almaları önem taşır. Değişen koşulları kabul etmek, uyum sağlamaya çalışmak zor bir süreçtir. Bu dönemdeki belirsizliklerin mümkün olduğunca çabuk halledilmesi
önemlidir. Böylece anne baba değişen yeni hayat koşullarına bir an öne alışmaya başlayabilir. Boşanma ile ilgili hissedilen duygular çocukla paylaşılabilir ancak bu çocuğun üzerinde baskı oluşturacak, diğer tarafı suçlayacak ve çocuğu taraf tutmaya zorlayacak şekilde olmamalıdır. Anne babalar bu dönemde yaşadıkları sıkıntılarla baş etmek için sağlıklı yollar (yeni bir iş, aile desteği, gerekirse profesyonel yardım) bulmalıdırlar. Çocuğun uyumundan önce anne babanın değişen bu yeni duruma uyum sağlaması önemlidir.

Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil